Radziecki SUV od AZLK o szalonym potencjale
W latach powojennych kraj bardzo potrzebował pojazdów terenowych. Zakres takich pojazdów wahał się od potrzeb wojskowych po rolnictwo.
Weterani GAZ-67, Willys MB nadal pracowali we wszystkich tych branżach, nieco później pojawił się wygodniejszy GAZ-69. Ale i tak nadszedł czas na nowy pojazd terenowy.
To właśnie w latach 50. rozpoczął się rozwój pojazdu terenowego przez fabrykę MZMA (AZLK). Lekki, kompaktowy SUV z ramą zbudowany na podzespołach i podzespołach własnej produkcji.
Od połowy lat 50. powstało wiele samochodów z układem kół 4×4. Są to GAZ-M72, Moskvich-410, Moskvich-411. Wszystkie te auta miały ze sobą wiele wspólnego, powstały na bazie aut produkowanych seryjnie, z jednoczęściowym nadwoziem, które otrzymało lokalne wzmocnienia i nic więcej.
Podczas eksploatacji stało się jasne, że nie nadają się do zadań postawionych dla tych SUV-ów. W jednostce, która odpowiadała za kompleks terenowy, doszło do wielu awarii. Materiały informacyjne i mosty pękły.
Wniosek był oczywisty, na elementach i zespołach samochodu osobowego nie można stworzyć specjalistycznego pojazdu terenowego z napędem na wszystkie koła. GAZ kontynuował prace nad ulepszaniem istniejących modeli. Ale AZLK poszedł własną drogą, stworzyli SUV-a od zera.
Wtedy narodził się projekt o nazwie Moskvich 415. Pod względem głównych komponentów i zespołów SUV został zunifikowany przez Moskvich 410, takich jak skrzynia rozdzielcza, osie i skrzynia biegów. Naturalnie przeprojektowany na potrzeby SUV-a. Planowano zainstalować pod maską nowy 45-konny silnik.
Oś przednia zawieszona była na sześciu resorach sześciopiórowych, oś tylna na resorach dziewięciopiórowych. Rama i nadwozie zostały stworzone całkowicie od nowa. W rezultacie Moskvich 415 uzyskał niemal fenomenalną geometryczną zdolność do przełajów, zwisy były minimalne, krótka podstawa wynosiła 2030 mm, a prześwit wynosił 220 mm.
Pierwsze testy nowego SUV-a odbyły się wiosną 1959 roku, drugie latem i jesienią. Moskwicz 415 podczas testów pokonał siedem tysięcy kilometrów po asfalcie, te same kilometry po bruku, ponad siedem tysięcy po wiejskiej drodze i dwa tysiące w mieście. Proporcje przebiegu testowego były jak najbardziej zbliżone do warunków, w jakich planowano używać SUV-a.
Samochody wpuszczano na takie bagna, bagna i wąwozy, do których nawet teraz ani jeden właściciel nieprzygotowanego SUV-a nie wszedłby za żadne pieniądze. SUV wykazywał w tym czasie dobre spalanie, od 10 do 19 litrów, w zależności od warunków eksploatacji.
Jeśli w kwestii jazdy terenowej SUV nie miał żadnych skarg, to podczas testów stało się jasne, że 45-konny silnik pracuje na maksymalnych obrotach, pojawiły się również skargi na sprzęgło.
Pierwszy SUV Moskvich 415 zjechał z linii montażowej w 1959 roku. Biorąc pod uwagę wszystkie problemy, które wyszły podczas testu.
Ale potem przybył z miejsca, którego się nie spodziewali. Projektantom grożono palcem z powodu braku pomysłów na projekt. Mimo wszystko było w nim wiele od Willisa (aby być uczciwym, należy zauważyć, jak prawie wszystkie SUV-y na świecie w tym czasie). Jak mówi przysłowie, „partia powiedziała, że to konieczne – projektanci odpowiedzieli tak”, w rezultacie SUV otrzymał zupełnie nowy design. Zaprezentowano dwie nowe modyfikacje Moskvich 415 z otwartym nadwoziem i Moskvich 416 z zamkniętym nadwoziem.
SUV zachował ten sam 45-konny silnik pod maską, ale otrzymał nową czterobiegową skrzynię biegów (zamiast trzech) i nowe osie.
Na podstawie wyników nowych testów Ministerstwo Obrony wydało pozytywny werdykt, SUV został rekomendowany do użytku w wojsku. Musiał też zająć się rolnictwem. W listopadzie 1959 r. rząd zatwierdził wprowadzenie tego modelu w serii. SUV miał być produkowany w Nowosybirsku Sibselmash, ale w lutym 1960 r. Produkcja została zawieszona w wyniku sprzeczności między służbami i działami.
Na tym właściwie zakończyła się historia tego SUV-a. Kilka razy zakład próbował wznowić produkcję, ale strona nie była już zainteresowana projektem. Nawiasem mówiąc, AZLK w latach 70-80 próbował ożywić model, prace nad którymi trwały cały czas, nawet pomimo braku zainteresowania ze strony rządu, ale i ta próba się nie powiodła.
Nie widzieliśmy więc pełnoprawnych narodzin, potencjalnie bardzo obiecującego radzieckiego SUV-a, który w tamtych czasach pod względem właściwości terenowych był ponad wszystkimi konkurentami.
