Wysokiej jakości napęd na wszystkie koła. Co to jest – Infiniti QX80?

Skłamałbym, gdybym powiedział, że nie czuję się „lepszy”, kiedy przesiadam się na duży prestiżowy samochód, taki jak Infiniti QX80, który miałem na długi test. Dlaczego nie ocenić prawdziwej męskiej „zabawki”!?

Po co w ogóle kupować duże samochody? Nie jest tajemnicą, że ostatnio jest to po pierwsze jeden ze wskaźników statusu jego właściciela. Po drugie to komfort poruszania się, bo w ruchu ulicznym i w korkach niektórzy z tych, których stać na taki samochód, spędzają więcej czasu niż w biurze czy w domu. Po trzecie, bez względu na to, jak banalne, umiejętność biegania w terenie nie jest terenowa, ale sama w sobie „droga”, kiedy budowniczowie dróg nie radzili sobie lub nie chcieli, ale trzeba przejść.

Infiniti zawsze wyróżniało się własnym sposobem patrzenia na świat i produkcją samochodów. Poszedłem do wielu z nich i wszyscy zakochali się w sobie w czymś – w kilku drobiazgach, szczegółach i doznaniach. Jedynym cudem, na który nie mogłem spojrzeć, był QX56. Przepraszam, ale to była najgorsza kreacja marki.

Kolejną rzeczą jest QX80, który spełnił oczekiwania naprawdę dużego samochodu z tabliczką znamionową Infiniti. Jest surowy, indywidualny, stylowy, a nawet piękny. Przynajmniej dla mnie. I okazał się bardzo dobry w działaniu. Chociaż… były też wady, których po takiej marce po prostu się nie spodziewasz.

Te wady są indywidualne – są wyłącznie dotykowe i wizualne: mały ekran multimedialny, niedrogi plastikowy dotyk, jakiś niezrozumiały oldschoolowy kicz ze zmieniarką CD z epoki „zero”. Oznacza to, że nie ma oczekiwanego „luksusu” w każdym szczególe, jakiego oczekujesz od QX80.

Wybaczasz Phoenixowi wszystko, gdy tylko zaczynasz od miejsca. Nie ma dość „amerykańskiego” ryku, bo pod maską kryje się 5,6-litrowy wolnossący silnik benzynowy o mocy 405 KM, który rozpędza naprawdę duży i ciężki samochód do setek w 7,5 sekundy. Ale znowu pojawiają się kolejne pytania.

Przy dużych prędkościach, gdy trzeba „strzelać” tu i teraz, gwałtowne wciśnięcie pedału gazu sprawia, że ​​samochód myśli, a potem jakby niechętnie zaczyna przyspieszać i wchodzić w tryb wyprzedzania. Nie żeby było źle, ale od potężnego potwora oczekujesz czegoś zupełnie innego niż ty.

To wszystko jest teoretycznie winne za ustawienia elektroniczne mające na celu komfort i bezpieczeństwo jazdy. Oznacza to, że samochód wyprzedza szybciej niż wiele współprądowych zbiorników, ale robi to tak „porządnie” i „niechętnie”, że rozgrzany kierowca czuje smutek.

Ale hamulce zadowolą nawet sceptyków – naciskając pedał z dużą prędkością wydaje się, że zwolnisz do najbliższej granicy, ale QX80 zatrzymuje się jak zwykły samochód osobowy. Jak normalny dobry samochód. To prawda, że ​​sama praca pedału hamulca nie podobała się – bez sprzężenia zwrotnego – tylko komfort, tylko cisza w kabinie i nie musisz tam czegoś czuć ani rozumieć.

Jadąc drugorzędnymi drogami, rozumiesz, jak wielki samochód mieści się we wszystkich zakrętach – po prostu nie oczekujesz takiej rześkości od takiego rozmiaru. I jakoś nie jest przerażające, że kierownica jest zupełnie pusta i lekka – po prostu trzymaj się jej i nie próbujesz rozpoznać kąta obrotu kierownicy ani rodzaju pokrycia. Dlaczego liner tego potrzebuje!?

A QX80 można zjechać nie tylko po drugorzędnych drogach – napęd na cztery koła z niskim biegiem zdaje się sugerować, ale przyczepność lokomotywy wystarczy, by delikatnie ciągnąć samochód po wąwozach nawet na wysokim. Niższy będzie być może potrzebny do wyciągnięcia ciężkiego jachtu lub ciężarówki z zasadzki, jeśli chcesz pomóc komuś na drodze.

Infiniti QX80 to połączenie sprzeczności. To już stało się jasne na podstawie niektórych aspektów opisanych powyżej, a dodam pracę nad zawieszeniem. Na dobrym asfalcie ustawienia zawieszenia są idealne – auto nie przechyla się, nie nurkuje, ale gdy tylko wjeżdżasz na zepsutą drogę, amortyzatory zdają się przeciwstawiać samej chęci kierowcy jeżdżenia „tym”, co budowniczowie dróg nazywają asfalt, pojawia się nieprzyjemna sztywność.

W terenie – wręcz przeciwnie – QX80 staje się niepotrzebnie imponujący, jakby próbował ratować pasażerów przed niepotrzebnym dyskomfortem podczas pokonywania nierównego terenu. Na szczęście wystarczy do tego prześwit 234 mm, a na drewniaku Finik w ogóle nie ma miejsca – nie został do tego stworzony. Po prostu przejedzie tam, gdzie potrzebuje jego kierowca, a nie tam, gdzie szumią blogerzy, topiąc samochody kosztem mieszkania.

Oczywiście QX80 podlega podatkowi od luksusu, chyba że jesteś urzędnikiem, dla którego luksus = biznesowa konieczność. Ale zużycie ogromnego silnika według współczesnych standardów mnie cieszyło – uczciwe 16 litrów podczas normalnej jazdy, a jeśli trochę bardziej aktywne, to 18-20 na sto.

Byłoby nieuczciwe nie wspomnieć, że dla dwóch pasażerów z tyłu są dwa ekrany w zagłówkach, osobny klimat, podgrzewane siedzenia bardzo wygodnej sofy, ale jeśli trzeba na niej jechać we trójkę, to przeciętny pasażer nie będzie chodź w ogóle. QX wcale nie jest rodzinnym autobusem do przewożenia dzieci do szkół, ale nawet tutaj nie jest to takie proste – kilka naciśnięć guzika i trzeci rząd otwiera się w ogromnym bagażniku. Osoba dorosła nie może się tam zakwaterować, ale najbardziej będą to dzieci…

Podsumowując powyższe, Infiniti QX80 można śmiało zaliczyć do klasy samochodów „statusowych”. Idąc dalej, nie chciałem nikogo „popychać”, ale przegapić samochód czekający na „okno” – staje się to niejako nawet przyjemne, a nie tylko odpowiednie zachowanie.

QX80 nie jest rakietą ani „beha” dla pasjonatów. Styl może wydawać się niektórym zbyt pretensjonalny lub odwrotnie, zbyt klasyczny, ale ktokolwiek go polubi, na pewno będzie zadowolony. Istnieją skargi dotyczące niektórych punktów, ale są one (prawdopodobnie) już naprawione w zaktualizowanej wersji. W każdym razie jazda QX80 jest na tyle przyjemna, żeby nie zmęczyć się dwugodzinną jazdą… przepraszam… pełzanie po Kutuzovsky Prospekt.

Aż prosi o porównanie z jednym z bezpośrednich konkurentów, z jakiegoś powodu uważanym za dużego SUV-a, choć na stanie „jeździ” raczej przeciętnie. Tak więc… QX80 jest przyjemniejszy w prowadzeniu niż ten kolega w swojej klasie i rozmiarze.

Otóż ​​„kontrola w głowie”… Infiniti QX80 ma najlepszą pracę aktywnego tempomatu i systemu unikania kolizji. Uwierz mi, widziałem i próbowałem różnych rzeczy, ale QX80 można jeździć bez rejsu, ale bez naciskania pedału hamulca – zatrzyma się sam i jest niesamowicie adekwatny. Jak to jest możliwe w naszym szalonym ruchu, po prostu nie rozumiem.