Odrodzenie legendy: zaktualizowane Ferrari Testarossa zadebiutowało w Szwajcarii
Szwajcarskie studio Officine Fioravanti zaprezentowało restomod oparty na Ferrari Testarossa, jednym z najbardziej uderzających supersamochodów lat 80. ubiegłego wieku. Samochód całkowicie zachował oryginalny design i parametry techniczne, ale wszystkie kluczowe podzespoły zostały zmodernizowane tak, aby odzwierciedlały technologie XXI wieku.
Moda na odradzanie się legend lat 80. nabiera rozpędu: z ostatnich przykładów podajemy reinkarnacje Lancii 037 od Kimera Automobili i Renault 5 Turbo od Legende Automobiles, a Lamborghini niedawno wprowadziło nowe odczytanie kultowego Countacha Model. Ferrari Testarossa oczywiście również zasługuje na drugie życie, a otrzymała je dzięki staraniom młodej szwajcarskiej firmy Officine Fioravanti z sąsiadującej z Włochami gminy Coldrerio.
Prace nad Ferrari Testarossa prowadzone były w gatunku inteligentnego restomodingu, którego istotą jest poszanowanie historycznego kontekstu samochodu-dawcy i doprowadzenie jego stylu do perfekcji przy użyciu nowoczesnych komponentów. Teoretycznie taka modernizacja mogłaby zostać przeprowadzona przez samo Ferrari, ale nie jest jeszcze zaangażowana w taką kreatywność, ale Aston Martin i Jaguar Land Rover oferują już ulepszenia swoich klasycznych samochodów, a nawet je ponownie wypuszczają – to jest osobny, bardzo dochodowy biznes.
Szwajcarzy zmierzyli się z Testarossą z wczesną konstrukcją, która ma tylko jedno wysoko zamontowane lusterko wsteczne, ale nie mówią, w którym roku wyprodukowano oryginalny samochód.
Ogólnie rzecz biorąc, Ferrari Testarossa zadebiutowało w 1984 roku i zastąpił coupe Berlinetta Boxer, zachowując swój podstawowy układ i 12-cylindrowy bokser benzynowy „aspirowany" o typowym rodowodzie. Główną różnicą techniczną między Testarossą a Berlinettą Boxer był przeprojektowany układ chłodzenia silnika z bocznymi chłodnicami, który zadecydował o charakterystycznym wyglądzie Testarossy z szeroką rufą i „tarkami do sera” po bokach.
Pod nazwą Testarossa model ten znany był do 1992 roku, w którym po lekkiej zmianie stylizacji został przemianowany na 512 TR, a w 1994 roku, po kolejnej aktualizacji, stał się znany jako F512 M i w tej formie trwał w produkcji do 1996 roku włącznie (całkowity nakład ok. 10 tys. egzemplarzy). Ale szczyt sławy modelu przypada na lata 80., kiedy uznano go za jeden z najdroższych i najszybszych samochodów produkcyjnych.
Bokser o pojemności 4,9 litra w latach 80. w Testarossie wytwarzał maksymalnie 390 KM. i 490 Nm. Do 100 km/h auto przyspieszało w 5,8 s, maksymalna prędkość wynosiła 290 km/h. Officine Fioravanti zmodernizował ten silnik i teraz wytwarza 516 KM. i 599 Nm, dzięki czemu prędkość maksymalna wzrosła do 323,5 km/h. Skrzynia biegów to nadal 5-biegowa „mechanika”.
Lista ulepszeń obejmuje również tytanowy układ wydechowy, ABS i kontrolę trakcji, regulowane amortyzatory Öhlins z funkcją podnoszenia do przodu 70 mm (w przypadku progów zwalniających), regulowane stabilizatory, mocne hamulce Brembo i zaawansowaną aerodynamikę nadwozia z płaskim dnem. co jednak nie wpłynęło na stylistykę auta. Jedynym kosmetycznym ulepszeniem, na jakie zezwolili twórcy na zewnątrz Testarossy, są nowe felgi, 17-calowe z przodu i 18-calowe z tyłu, zamiast oryginalnych 16-calowych, przy czym zachowano oldschoolowy design felg. Ale opony wyścigowe Michelin są nowoczesne.
Wnętrze zachowuje oryginalny, pudełkowy wygląd, ale otrzymuje nową skórzaną tapicerkę i wytrzymałe plastikowe panele z lat 80. zastąpione schludniejszym aluminiowym wykończeniem. Pod pokrywą w górnej części konsoli środkowej znajduje się nowoczesny system multimedialny, ale z radioodtwarzaczem w stylu retro. Stara słuchawka otrzymała nowe wypełnienie z modułem Bluetooth. Do centralnego tunelu dodano pilota z regulacją elektroniki jazdy.
Ciekawe, że po modernizacji Testarossa straciła 130 kg, co zapewne korzystnie wpłynęło na jej walory dynamiczne. Oryginalny samochód sportowy ważył nieco ponad 1,5 tony, a teraz mniej niż 1,4 tony.
Officine Fioravanti nie podało jeszcze kosztów projektu i szacowanego nakładu. Konkretna cena będzie oczywiście zależeć od ceny oryginalnej maszyny. Nie jest łatwo znaleźć Testarossę w dobrym stanie na rynku wtórnym, dobre egzemplarze na aukcjach kosztują poniżej 200 tys. dolarów. Uważamy, że powinieneś pomyśleć o zakupie restomod z co najmniej milionem dolarów w kieszeni.
